HAALLÓÓ
Unnur og Ingunn hér 
Hérna af því Það er langt síðan ég hef skrifað færslu, og
geðveikt margir hafa kíkt inná síðuna mína.. já , hverjir eru það
sem eru að kíkja? vinsamlegast skrifið komment!! núúnaaaa. .
.
En já. í dag fórum ég og Unnssilott út á Maríusand
og það var
sko enginn venjuleg strandarferð, nei krakkar mínir þetta var nú
meira en það. Við lentum í allskonar hættum og þar ber hæst að
nefna ; björguðum lambi frá dauða sem var búið að flækja hausinn
sinn í net og við beittum alllri okkar orku í að losa það. og ef
við hefðum ekki komið hefði það kyrkt sig eða dáið úr hungir, og
fyrsta sem það gerði eftir að við björguðum því fór það strax að
éta! - Við skýrðum hann Neta-, næst lentum við í hryllilegum
lífsháska - FLUNDRUÁRÁS- þegar við óðum yfir ósinn. . það var
mikið um öskur, aðallega þó í Unnur. venjulegir fiskar fara í burtu
þegar maður labbar í vatninu en þessir réðust í hóp á lappirnar á
manni! ( allavega á unni) , næst á eftir því.. þetta er ekki allt
komið ó neeiii. við lentum í skelfilegri árás - SVARTBAKA- þeir
réðust á okkur með stóru, lúsugu, háreyðandi, sveittu,
ógeðisVÆNGJUM sínum. við hlupum eins og
eldibrandar þangað til öllu var óhætt, og þá blasti við okkur
fögur sjón . . myndir voru teknar. . . MARÍUSANDUR
=) AKA HEAVEN. . Þar vorum við um stund að sóla okkur
og snæða yndislegt nesti sem bragðaðist stundum eins og
sandur. Svo lenti Unnur í því að hún ákvað að bera á sig
sólarvörn í andlitið, en svo kom snögg vindhviða og feykti
sandinum beint í andlitið þar sem hann festist í kreminu, hún
leit soldið u´t eins og pandabjörn
. Þegar við vorum orðnar
kaffibrúnar lögðum við af stað heim, yfir flundru-ósinn. En þá
var ekki öll hættan búin, því þá var löngu byrjað að
flæða að. Ósinn var alveg að fyllast af ísköldu straumhörðum sjó,
og þá auðvitað fleiri flundrur.. En við létum það ekki á okkur
fá, og óðum yfir eins og sannar sveitastelpur gera! og viti
menn! Við komumst heilar og haldnar heim á ný 
GÓÐ SAGA.. TOPPIÐI ÞESSA
SVAÐILFÖR.. JÉÉÉÉHH
en snúum okkur að öðru. Ingunn höndlar greinilega
ekki sólarljósið hér á slóðum, því þetta er annað sinn sem hún
sólbrennir sig á hennar lífskeiði, nánar tiltekið 16fokking ár ! En
Unnur brennir aldrei, því hún er að vinna inni.
hihihihihihihihihhih. ( lesist, hátt niður, hratt hratt hratt,
aftur.. endurtekningar)
Við jenterne erum að fríka út af spenningi fyrir
krítarferðinni, sem er nánar til tekið eftir akkúrat 42frikkin
daga!
Eftir krítarferðina, 3 daga eftir lendingu á
fróninu. Munum við labba í sitthvora áttina, önnur í vestur, hin í
suður, í sitthvorn skólann. :'( Ingunn mun hefja nám við
FjölbrautarskólaVesturlands við Akranes, en er þó smá sorgmædd
vegna þess að hún hefur eigi neina Unni, og engan heldur til að
vera með í herbergi á vistinni, sem mundi vera Unnur ef hún myndi
fara út á skaga á næsta ári, sem við höldum að séu milljón á móti
einum. En Ingunn er þrátt fyrir þessar hremmingar tekur hún með
lífinu ró og reykir jónu.
Unnur aftur á móti heldur áfram í grunnskóla,
Lýsuhólsskóla. í 172 daga. Hún er eigi spennt fyrir þessum
dögum, en hún meikar það! hún meikar það! HÚN MEIKAR
ÞAÐ!hún bara þarf smá hjálp, og hún auglýsir eftir strákum eða
stelpum 92árgang, vinsamlegast koma í lýsuhólsskóla til að
skemmta Unni. 
þessi stærð , og aðeins stærri stærð
af flundru réðust á lappirnar á Ingunni
En þessi stærð réðst á
Unni!
þetta drápsdýr réðst
á okkur

Þegar við
vorum búin að bjarga lambinu frá því að enda líf sitt.
fyrisæta: Ingunn Kristjánsdóttir&Neti.
Ljósmyndari: Unnur Svavarsdóttir
Með þessum myndum endum við þetta líklega einu
færsluna í sumar. Segi bara svona
haha
Hafiðiðiði það gott í sumar og sjáumst heil og
sæl í haust=)
ein mynd í lokin af okkur í apríl.
Ingunn og Unnur eru over and out jéah beiiibé